Κανείς καρκίνος δεν είναι κληρονομικός ούτε μεταδίδεται από τον έναν στον άλλον, εκτός από ένα με δύο καρκινώματα που έχουν σχέση με το βυθό του οφθαλμού, μόνο αυτό είναι κληρονομικό.

Όλα τα υπόλοιπα δεν έχουν καμία κληρονομική ξεκάθαρη με τους νόμους του Mendel ταύτιση, απλά ή δεν έχουν καμία ή έχουν μικρή ή υψηλή επιβάρυνση στην επόμενη γενιά, δεν υπάρχει όμως αμιγώς κληρονομικότητα από την ειδική έννοια του όρου.

Για τον παραπάνω λόγο, ακόμα και η υψηλή επιβάρυνση σε ένα άτομο να υπάρχει μπορούμε να τροποποιήσουμε την τύχη του, βελτιστοποιώντας όλους τους άλλους παράγοντες που επιπροσθέτουν και επιβαρύνουν επιπλέον το ρίσκο για καρκινογένεση ούτως ώστε το άτομο που έχει την υψηλότατη επιβάρυνση οικογενή να μην πάθει ποτέ καθόλου καρκίνωμα κατά την διάρκεια της ζωής του μέχρι και σε αυτό το σημείο.

Είναι η ελικοειδής διάταση των φλεβών του όρχεως και πρόκειται για φλεβική ανεπάρκεια (όπως οι κιρσοί στα πόδια).

Συνήθως, πιο συχνά παρατηρείται στον αριστερό όρχι, και αυτό οφείλεται σε ανατομικούς λόγους. Οι φλέβες, κανονικά, επιτρέπουν την κίνηση του αίματος από την περιφέρεια του σώματος προς το κέντρο και από τις μικρότερες προς τις μεγαλύτερες φλέβες. Η αντίστροφη αυτή κίνηση του αίματος επιτυγχάνεται χάρη σε ειδικές βαλβίδες που έχουν οι φλέβες και δεν επιτρέπουν στο αίμα να κινηθεί προς τα πίσω.

Όταν ανεπαρκούν οι βαλβίδες, το αίμα παλινδρομεί από τις μεγαλύτερες προς τις μικρότερες και από εκεί στον όρχι, αυτή η κατάσταση έχει ως συνέπεια την κιρσοειδή διεύρυνση των σπερματικών φλεβών και τη λεγόμενη παλινδρόμηση του φλεβικού (χρησιμοποιημένου και χωρίς θρεπτική αξία) αίματος μέσα στον όρχι. Αποτέλεσμα είναι η αδυναμία εισόδου ικανής ποσότητας αρτηριακού αίματος στον όρχι, λόγω του ότι το φλεβικό αίμα λιμνάζει μέσα σε αυτόν.

Τέλος, σπάνια μπορούν να προκαλέσουν κιρσοκήλη στον αριστερό ή δεξιό όρχι μάζες κακοήθεις ή και καλοήθεις που προέρχονται από το νεφρό και τους περινεφρικους ιστούς και εμποδίζουν την αποχέτευση της σπερματοδόχου φλέβας στην κάτω κήλη ή στην νεφρική φλέβα κυρίως αριστερά.

Μαστογραφία είναι η ακτινογραφική απεικόνιση του μαζικού αδένα αλλά και του συνολικού λίπους του μαστού και της μασχαλιαίας χώρας με χαμηλής δόσεως ακτινοβολία, π.χ. μία ακτινογραφία θώρακος είναι πολλαπλός μεγαλύτερης ακτινοβολίας από εκείνη που λαμβάνει ο μαστός σε μια μαστογραφία.

Η μαστογραφία είναι ίσως το εργαλείο που μας έχει βοηθήσει πολλαπλός και σε επίπεδο μαζικών ελέγχων του πληθυσμού και σε επίπεδο στοχευμένης μαστογραφίας μετά από κλινικό εύρημα, και έχει βοηθήσει στην πρώιμη διάγνωση και κατ΄ επέκταση στην αύξηση της ίασης αλλά και της επιβίωσης των γυναικών, μετά από την κατάλληλη βέβαια θεραπεία.

Μία άλλη ακόμα διαγνωστική προσέγγιση υποβοηθητική της μαστογραφίας μπορεί να είναι η διαδικασία αυτοεξέτασης της ασθενούς και ο εντοπισμός διαφοροποίησης ψηλαφητού ευρήματος σε σύγκριση με την προηγούμενη φορά από την ίδια την γυναίκα, την οποία βέβαιά θα την οδηγήσει στον ειδικό γιατρό της για την περεταίρω διερεύνηση.

Οι κύστες των μαστών είναι καλοήθη μορφώματα και αποτελούν τη συχνότερη αιτία που οδηγεί μία γυναίκα στο γιατρό της. Οι κύστες στο μαστό είναι πολύ συχνό εύρημα, είτε στον υπερηχογραφικό έλεγχο, είτε όταν είναι μεγαλύτερες, σαν ψηλαφητό εύρημα.

Μπορεί να είναι πολλαπλές και αμφοτερόπλευρες (και στους δύο μαστούς), ενώ πολύ συχνά δε συνοδεύονται από κανένα απολύτως σύμπτωμα (ανάλογα με τη θέση και το μέγεθός τους). Το μέγεθός τους κυμαίνεται από λίγα χιλιοστά μέχρι αρκετά εκατοστά. Πριν από την περίοδο μπορεί να γίνουν μεγαλύτερες και επώδυνες και συνήθως τότε γίνονται αντιληπτές.

Ωστόσο είναι δυνατόν να υπάρχουν κύστες στο μαστό μιας γυναίκας που να μην μπορεί η ίδια να τις ψηλαφήσει. Πολλές φορές τις βρίσκουμε τυχαία στο υπερηχογράφημα μαστών. Στις περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζουν καθαρά υγρό περιεχόμενο, το οποίο φαίνεται ξεκάθαρα στον υπέρηχο και δεν απαιτείται κάποια παρέμβαση, αρκεί η τακτική παρακολούθηση.

Το ινοαδένωμα (fibroadenoma) πρόκειται για το συχνότερο καλοήθη όγκο του μαστού. Δεν είναι νεοπλασία, είναι υπερπλασία. Ανευρίσκεται συνηθέστερα σε νεαρές γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας.

Μπορεί να είναι ένας ή και πολλαπλά ογκίδια στους μαστούς, μπορεί να υπάρχουν στον ένα ή και τους δύο μαστούς. Κατά κανόνα πρόκειται για ογκίδιο σφαιρικό, σχετικά σκληρό, με ομαλή, λεία επιφάνεια, που δε συμφύεται με τους γύρω ιστούς, αλλά μετακινείται εύκολα, χαρακτήρες διαφορετικοί από αυτούς που χαρακτηρίζουν ογκίδια κακοήθους φύσεως.

Ένα ινοαδένωμα αποτελείται από στοιχεία ινώδη, προερχόμενα από ιστό που προορίζεται για την υποστήριξη του μαστικού αδένα και αδενικά στοιχεία, προερχόμενα από υπερπλασία λοβίων αυτού του ίδιου του αδένα.

Επιπλέον, χαρακτηριστικό του μπορεί να είναι η τροποποίησή του σε όγκο δηλαδή μείωση και αύξηση κατά την διάρκεια της εμμήνου ρήσεως της γυναίκας.

Οι τρέχοντες σε κοινοί χρήση καρκινικοί δείκτες δεν έχουν καμία αξία πρώιμης διάγνωσης, διάγνωσης αλλά και πρόγνωσης γενικότερης.

Δυστυχώς περιορίζονται, πολλοί λίγοι όπως pca, afp ακι β-χοριακή γονοδοτροπίνη στο να συμβάλουν ελαφρώς στη διάγνωση. Όμως κυρίαρχα η χρήση των υπαρχόντων ογκολογικών δεικτών είναι εκείνη της παρακολούθησης της πορείας της νόσου από τον ογκολόγο ιατρό τους και η ανάλογη κρίση που θα βοηθηθεί να πάρει εάν και όποτε χρειαστεί να τροποποιήσει ή να ξεκινήσει εξ αρχής μια νέα ή άλλη θεραπεία εναλλακτική, μας βοηθούν δηλαδή στο προσδιορισμό της χρονικής στιγμής καθορισμού αλλαγής της πορείας στην θεραπευτική προσέγγιση.

Βέβαια, στο μέλλον σχεδιάζονται δείκτες που θα έχουν μεγαλύτερη αξιοπιστία και στην πρώιμη διάγνωση και στην διάγνωση και στην ακριβή πρόληψη – πρόγνωση. Όμως δεν βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή σε εκείνο το επίπεδο που αναμένουμε.

Προσδόκιμο ζωής ή προσδόκιμο επιβίωσης στον καρκίνο ονομάζεται ο αριθμός των ετών που αναμένεται να ζήσει ο ασθενής.

Το προσδόκιμο αυτό υπολογίζεται με βάση το είδος του καρκινώματος, το στάδιο του καρκίνου κατά την διάρκεια της διάγνωσης, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του καρκίνου (όπως οι τύποι κυττάρων και τα χαρακτηριστικά της ανάπτυξής του), η θεραπεία που θα λάβει ο ασθενής και η μοναδική φυσική και συναισθηματική υγεία του ασθενούς.

Ιδιαίτερα ουσιαστικό ρόλο παίζει το υιοθετούμενο μοντέλο παρακολούθησης από τον ογκολόγο αλλά κυρίως η όποια τροποποίησης μοντέλου ζωής υιοθέτησε από εκεί και πέρα ούτως ώστε να μειώσει δραστικά τους όποιους παράγοντες καρκινογένεσης δρούσαν μέχρι τώρα επάνω του και του προκάλεσαν το καρκίνωμα.

Η ιασιμότητα, ο βαθμός ίασης του καρκίνου, εξαρτάται από κάποιους κύριους παράγοντες.

Ο πρώτος κύριος παράγοντας είναι αυτός της πρώιμης διάγνωσης, του χαμηλού σταδίου κατά την διάγνωση.

Ο δεύτερος παράγον είναι οι θεραπευτικές δυνατότητες, η άμεση και γρήγορη θεραπευτική προσέγγιση στο πρόβλημα και τρίτον είναι οι δυνατότητες του οπλικού μας συστήματος ¨φάρμακα¨ κατά την δεδομένη χρονική στιγμή της εξέλιξης της επιστήμης που διατίθενται στη διάθεση του ιατρού που θα τα χρησιμοποιήσει προ όφελος του ασθενούς.

Δυστυχώς δεν μπορούμε να καταλάβουμε εάν έχουμε καρκίνο, και όταν θα το υποψιαστούμε εντόνως είτε γιατί θα έχουμε τρομερή απώλεια βάρους, είτε γιατί θα έχουμε τρομερή ανορεξία, είτε γιατί θα έχουμε διάρροια ή δυσκοιλιότητα, είτε γιατί θα έχουμε τρομερό βήχα και αιμοπτύσεις, είτε γιατί θα πονάμε σε οστά ή οπουδήποτε τότε θα είναι πολύ αργά για να παρέμβουμε θεραπευτικά και να λύσουμε το πρόβλημα.

Το μόνο που θα στοχεύουμε είναι στην ποιότητα και ποσότητα υγείας ανάλογα με το καρκίνωμα η οποία θα βασίζεται πλέον μόνο στην θεραπευτική αξία των θεραπευτικών σκευασμάτων που στη δεδομένη χρονική στιγμή θα διαθέτει η κοινωνία μας σαν όπλο θεραπευτικό στην εκάστοτε μορφή του καρκίνου.

Βέβαια, υποψίες πρέπει να γεννώνται στο άτομο και να τις συζητά με τον ογκολόγο του όταν έχει μια μεγάλη οικογενή επιβάρυνση σε συγγενείς πρώτου και δεύτερου βαθμού, όταν είναι υπέρβαρος, όταν καταναλώνει κρέατα και γενικότερα παστεριωμένες μορφές και είναι μακριά από την δική μας μεσογειακή δίαιτα.

Ένας άλλος παράγοντας που θα πρέπει να μας κινητοποιεί είναι όταν παραμελούμε την άσκηση. Συζητήστε με τον ογκολόγο σας, και κάντε την μαστογραφία σας, το παπ-DNA test και όποιες τυχούσες άλλες συμβουλές σας δοθούν από τον ειδικό γιατρό σας.

Τα ανησυχητικά σημάδια για καρκίνο του παχέος εντέρου κατά σειρά ενδιαφέροντος και πρώιμης διάγνωσης είναι πρώτον η ανίχνευση λανθάνουσας αιμορραγίας στα κόπρανα, η αξιολόγηση δυσκοιλιότητας ή διαρροιών με εναλλαγές ή μόνιμης κατάστασης συνυπολογιζόμενου βέβαια και του οικογενειακού ιστορικού για πολύποδες ή καρκίνο.

Όσο δηλαδή πρωιμότερα διαγνώσουμε με κολονοσκόπηση – ορθοσκόπηση το καρκίνωμα τόσο βέλτιστη θα είναι και η πρόγνωση για τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Το Α και το Ω όχι μόνο για τον καρκίνο του εντέρου αλλά για όλους τους καρκίνους είναι η πρώιμη διάγνωση.

Ο καρκίνος του παγκρέατος είναι ένας από τους πλέον θανατηφόρους καρκίνους, καθώς το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης μετά τη διάγνωση υπολογίζεται πως είναι μόλις 8%. Ο λόγος είναι ότι στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, περίπου στο 80% των ασθενών, ο καρκίνος εντοπίζεται σε αρκετά προχωρημένο στάδιο. Η σημαντική καθυστέρηση στη διάγνωση οφείλεται τόσο στο γεγονός ότι ο καρκίνος του παγκρέατος σπανίως προκαλεί συμπτώματα σε αρχικό στάδιο όσο και στην έλλειψη αποτελεσματικών μεθόδων προληπτικού ελέγχου όπως υπάρχουν για άλλες μορφές καρκίνου (π.χ. μαστογραφία για τον καρκίνο του μαστού, κολονοσκόπηση για τον ορθοκολικό καρκίνο). Έτσι, η αναγνώριση των ομάδων του πληθυσμού που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο στο πάγκρεας και ταυτόχρονα η έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου κρίνονται ζωτικής σημασίας για να βελτιωθεί η πρόγνωση της νόσου.

Υπάρχουν δύο διακριτές μορφές καρκίνου του παγκρέατος: οι εξωκρινείς και οι νευροενδοκρινείς όγκοι. Και οι δύο μορφές χαρακτηρίζονται από περιορισμένα συμπτώματα σε αρχικό στάδιο και αντιμετωπίζονται αρκετά δύσκολα εάν δεν εντοπιστούν έγκαιρα.

Τα κυριότερα συμπτώματα του εξωκρινή καρκίνου του παγκρέατος περιλαμβάνουν τον ίκτερο (κιτρίνισμα δέρματος και ματιών που συνοδεύεται από την παραγωγή σκουρόχρωμων ούρων και ανοιχτόχρωμων κοπράνων και τη φαγούρα στο δέρμα), τον πόνο στο στομάχι και στη μέση, την ανεξήγητη απώλεια βάρους και τη μειωμένη όρεξη, τη ναυτία και την τάση προς έμετο.

Οι νευροενδοκρινείς όγκοι είναι ακόμη πιο «αθόρυβοι» από τους εξωκρινείς και τα συμπτώματά τους εξαρτώνται από τον τύπο τους. Μερικοί από τους κυριότερους είναι οι εξής:

 

• Το γλυκαγόνωμα (περίσσεια γλυκόζης) μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα ή και σε διαβήτη. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν την αυξημένη πείνα και δίψα, τη συχνουρία, τη διάρροια, την απώλεια βάρους και τον υποσιτισμό. Η ένδειξη που συνήθως παροτρύνει τους ασθενείς να επισκεφτούν τον γιατρό τους είναι η εμφάνιση κόκκινων εξανθημάτων (ερύθημα) στο δέρμα, κυρίως γύρω από το στόμα και στα άκρα.
• Το ινσουλίνωμα (περίσσεια ινσουλίνης) είναι το ακριβώς αντίθετο από το γλυκαγόνωμα και οδηγεί σε σημαντική πτώση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα (υπογλυκαιμία). Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν τη γενικευμένη αδυναμία, την πνευματική σύγχυση και την έντονη εφίδρωση.
• Η περίσσεια αγγειοδραστικού εντερικού πολυπεπτιδίου (VIPoma) μπορεί να οδηγήσει σε κρίσεις διάρροιας, μυϊκές κράμπες και αίσθημα αδυναμίας ή κόπωσης. Αυτό το είδος όγκου συνδέεται με προβλήματα πέψης λόγω των χαμηλών επιπέδων γαστρικών οξέων.

Δυστυχώς θα είμαι στην δυσάρεστη θέση και θα απογοητεύσω το κοινό, γιατί δεν υπάρχει κάποια εκδήλωση για τον καρκίνο του πνεύμονα σταθερή.

Μπορεί να εκδηλωθεί με έναν επίμονο βήχα ξηρό ή παραγωγικό διαφορετικό όμως από εκείνον τον ¨τσιγαρόβηχα¨, συνοδευόμενο με αιμόπτυση ή όχι, που γνωρίζει το άτομο μέχρι στιγμής, να προστεθεί δυσκολία στην αναπνοή, κόπωση, καταβολή, απώλεια βάρους, ανορεξία και όχι με την σειρά που τα αναφέρω αυτή τη στιγμή. Πόνος επισυμβαίνει σπάνια στα αρχικά στάδια, σπανιότερα βέβαια μπορεί να εκδηλωθεί σαν μετάσταση του εγκεφάλου και να υποδυθεί ένα εγκεφαλικό επεισόδιο!!!

Οι μεταστάσεις του καρκίνου του νεφρού είναι πρώτον στους λεμφαδένες τους περινεφρικούς (που μπορεί να είναι και εξαιρέσιμοι κατά το χειρουργείο) μετά επιλεκτικότητά έχει στον πνεύμονα κατά σειρά, στο ήπαρ, στα οστά και γιατί όχι και στον εγκέφαλο.

Οι μεταστάσεις του καρκίνου του νεφρού είναι πρώτον στους λεμφαδένες τους περινεφρικούς (που μπορεί να είναι και εξαιρέσιμοι κατά το χειρουργείο) μετά επιλεκτικότητά έχει στον πνεύμονα κατά σειρά, στο ήπαρ, στα οστά και γιατί όχι και στον εγκέφαλο.

Πρώτον, ο καρκίνος του μαστού είναι ιάσιμος όσο πιο πρώιμα διαγνωσθεί, όσο πιο χαμηλότερο δηλαδή είναι το στάδιο κατά την διάρκεια της διάγνωσης και δεύτερον όσο πιο ποιοτικά τα κύτταρά του είναι χαμηλής επιθετικότητας αλλά και μικρότερου ανώμαλου γονιδιακού φόρτου το γονιδίωμα του καρκίνου στην αρχική του φάση.

Δυστυχώς είμαι στην δυσάρεστη θέση να σας αναφέρω ότι δεν υπάρχει κανένα σύμπτωμα όταν ο καρκίνος από το έντερο κάνει μετάσταση στο συκώτι.

Σύμπτωμα που να οφείλεται στην ίδια την μετάσταση στο ήπαρ και μάλιστα κατά τις αρχικές της φάσεις ακόμα και όταν είναι και προχωρημένη μετάσταση στο συκώτι.

Τα συμπτώματα θα προκληθούν όταν και όποτε η μετάσταση μεγαλώσει τόσο πολύ άνω του 50% του ηπατικού παρεγχύματος. Περισσότερα δηλαδή συμπτώματα θα έχει ο ασθενής από την τοπική νόσο στο έντερο όσο θα αυξάνει και θα αποφράσει προοδευτικά το πέρασμα του εντέρου και πιθανή τοπική μικρή ή μεγάλη αιμορραγία παρά από την ίδια την μετάσταση στο ήπαρ.

Η εξέταση Oncotype DX είναι μια μοριακή διαγνωστική εξέταση που αναλύει την επιμέρους βιολογία του καρκίνου του μαστού εξετάζοντας τη δράση 21 γονιδίων στον καρκινικό ιστό. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης τροφοδοτούνται σε έναν μαθηματικό τύπο που παράγει το Recurrence Score® (Βαθμό Υποτροπής).

Το Recurrence Score (Βαθμός Υποτροπής) είναι ένας αριθμός μεταξύ του 0 και του 100 και παρέχει πληροφορίες σχετικά με το πόσο πιθανό είναι να επανέλθει ο καρκίνος του μαστού σας σε 10 χρόνια από την διάγνωση και ίσως πιο σημαντικά, τη πιθανότητα που έχετε να ωφεληθείτε από τη χημειοθεραπεία.

Καθώς η εξέταση Oncotype DX εκτελείται σε ένα μικρό τμήμα του ιστού που αφαιρέθηκε κατά το αρχικό σας χειρουργείο (βιοψία βελόνης, ογκεκτομή ή μαστεκτομή) δεν χρειάζεται να υποβληθείτε σε καμία επιπλέον επέμβαση για να κάνετε την εξέταση.

Από το 2004 όταν έγινε διαθέσιμη η εξέταση, περισσότεροι από 900,000 εξετάσεις Oncotype για καρκίνο μαστού έχουν παραπεμθεί από περισσότερους από 19,000 ιατρούς σε περισσότερες από 70 χώρες (στοιχεία Ιουνίου 2013). Η εξέταση Oncotype έχει μελετηθεί και έχει πιστοποιηθεί σε ανεξάρτητες μελέτες που περιλαμβάνουν πάνω από 4,000 γυναίκες με διηθητικό καρκίνο μαστού.

Η εξέταση Oncotype DX είναι διαθέσιμη στην Ελλάδα από το 2007 και πλέον καλύπτεται από τον ΕΟΠΥΥ σε ποσοστό 80% (20% συμμετοχή ασθενών). Τέλος, η διερεύνηση των παραπάνω γονιδίων με την εξέταση Oncotype DX δύναται να εφαρμοστεί και σε άλλα καρκινώματα για προγνωστικούς λόγους όπως καρκίνος του παγκρέατος, προστάτη και άλλων υπό διερεύνηση.

Στον καρκίνο της στοματικής κοιλότητας τα πρώτα σημάδια, οι πρώτες βλάβες, οι προ καρκινικές καταστάσεις και κυρίως η λευκοπλακία – δυσπλασία – μεταπλασία, η οποία δύναται να εξελιχθεί σε καρκίνωμα, εμφανίζονται σαν διάχυτη πάχυνση του βλεννογόνου ή όζοι είτε υπό την μορφή μικροεξελκώσεων στα χείλη είτε μας δίνει την αίσθηση ότι από άθελά μας κάπου δαγκώσαμε τα μαλακά μόρια του στόματος κατά την διάρκεια της μάσησης.

Βέβαια, εάν μιλάμε για καθαυτή τη γλώσσα εκείνο που μας ανησυχεί είναι η επιμέρους μειωμένη κινητικότητά της και όποιος όζος ή εξέλκωση στην επιφάνια της.

Η φερριτίνη είναι μια πρωτεΐνη αποθήκευσης σιδήρου που είναι άφθονη στον ενδοκυττάριο χώρο. Μικρή ποσότητα φερριτίνης υπάρχει επίσης και στο αίμα και ονομάζεται φερριτίνη ορού. Η οροφεριτίνη είναι ένας υποκατάστατος δείκτης αποθηκευμένου σιδήρου (1 ng / mL φερριτίνης ορού ισούται με 8 mg αποθηκευμένου σιδήρου).

Το επίπεδο της φερριτίνης στον ορό τείνει να αυξάνεται με την ηλικία και είναι σχετικά υψηλότερο στους άνδρες από ότι στις γυναίκες. Η αυξημένη φερριτίνη στον ορό συχνά υποδηλώνει υπερφόρτωση σιδήρου, αλλά αυξάνεται επίσης όταν υπάρχει φλεγμονή, ηπατική νόσο και κακοήθεια.

Προηγούμενες μελέτες έχουν αναφέρει ότι η φερριτίνη του ορού σχετίζεται με κακή πρόγνωση στον καρκίνο του παγκρέατος, στον καρκίνο του παχέος εντέρου, στον καρκίνο του πνεύμονα, στο λέμφωμα περιφερικών Τ-κυττάρων και στο ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. Ωστόσο, δεν έχει διερευνηθεί η προγνωστική σημασία της φερριτίνης στον ορό για επιβίωση σε ασθενείς με προχωρημένους καρκίνους του ηπατοκυττάρου. Είναι δηλαδή ένα μη ειδικός δείκτης γενικότερης επιβάρυνσης του φόρτου της νόσου σε συμπαγής ή αιματολογικούς όγκους που μπορεί να αξιολογήσει μόνο ο ειδικός έμπειρος ιατρός.

Θα ήθελα πράγματι να ήμουν στην ευχάριστη θέση να πληροφορήσω την κοινωνία για τα ακριβή συμπτώματα και μάλιστα πρώιμα εάν είναι δυνατόν, ούτως ώστε να υπάρξη ευαισθητοποίηση του ασθενή και μέσω της ευαισθητοποίησης αυτής να οδηγηθεί άμεσα στο γιατρό του και κατ’ επέκταση να οδηγηθεί στην πρώιμη διάγνωση του που ως γνωστόν είναι το κλειδί για την ίαση αφενός και αφετέρου δε είναι για την ποσότητα και ποιότητα ζωής του.

Δυστυχώς όμως η συμπτωματολογία του καρκίνου του στομάχου είναι ποικιλόμορφη και μπορεί να υποδυθεί διάφορους νόσους και διάφορες αιτιολογίες. Έτσι θα αναφερθώ σε μια ποικιλία συμπτωμάτων :

• Προοδευτική ανορεξία και απώλεια βάρους (κλασσικό σύμπτωμα των νεοπλασιών του ανώτερου γαστρεντερικού αλλά και γενικότερα)
• Ανεξήγητη αναιμία σιδηροπενική (καταβολή, αδυναμία, μείωση της φυσικής κατάστασης του ασθενούς και των γενικότερων δυνατοτήτων του, και αυτά συνέπεια της χρόνιας λανθάνουσας απώλειας αίματος από το καρκίνωμα στα κόπρανα)

Μειωμένη δυνατότητα ποσότητας φαγητού σε κάθε γεύμα και εύκολο αίσθημα κορεσμού, συνοδευόμενο ή όχι από φουσκώματα και αίσθηση έντονης πληρότητας στο επιγάστριο, συνοδευόμενο ή μη από δυσπεψία.

Πόνος συνήθως δεν συνυπάρχει ή όταν συνυπάρχει υπονοεί μεγαλύτερη διήθηση ορογόνων.

Μακάρι να φαινόταν ο καρκίνος σε απλές αιματολογικές αλλά και σε σύνθετες αιματολογικές εξετάσεις.

Οι ογκολογικοί δείκτες οι λεγόμενοι αιματολογικοί ογκολογικοί δείκτες μας έχουν απογοητεύσει μέχρι στιγμής τόσο στην πρώιμη διάγνωση όσο και στην γενικότερη διάγνωση του καρκίνου. Βέβαια κάποιοι όπως pca και ca125, η afp, η β-χοριακή γοναδοτροπίνη έχουν μια μεγαλύτερη και σοβαρή διαγνωστική και προγνωστική αξία, όμως και αυτοί μας έχουν απογοητεύσει από το να εκφράσουν το 100% της διάγνωσης του καρκίνου και παραμένουν μόνο ένα ¨εργαλείο¨ παρακολούθησης της πορείας του καρκινώματος. Βέβαια, όπως είπαμε και για το πάγκρεας νεότεροι δείκτες που είναι σε έρευνα γονιδιακού – πρωτεϊνικού αποτυπώματος είναι πολλά υποσχόμενοι όμως δεν παύουν να αποτελούν το φως στην άκρη του τούνελ.

Όλες οι άλλες εξετάσεις αίματος κοινές ή πιο σύνθετες δυστυχώς δεν έχουν εξειδίκευση για καρκίνο καθόλου και μπορεί να είναι αποτέλεσμα οποιασδήποτε άλλης νόσου.

Είναι πραγματικότητα και μια αλήθεια ότι η επιστήμη και η έρευνα η μέχρι τώρα έχει καταφέρει πολύ λίγες και μικρές προόδους στο θέμα και της θεραπείας, της προχωρημένης νόσου αλλά και της πρόγνωσης, πρόληψης, πρώιμης διάγνωσης.

Είναι ίσως ο καρκίνος που έχει την χειρότερη πρόγνωση και σε επίπεδο ποσότητας ζωής αλλά και σε επίπεδο ποιότητας ζωής. Υπάρχουν ελπίδες βέβαια στο βάθος του τούνελ που μας υπόσχονται θεαματικά αποτελέσματα, μελέτες σε κυτταρικές σειρές – γονίδια – πειραματόζωα, αλλά όμως δεν παύει να είναι το φως στο βάθος του τούνελ…

Ο καρκίνος του μαστού είναι η καρκινική μετάλλαξη που ξεκινάει από τους γαλακτοφόρους πόρους και από τα αδένια του μαζικού αδένα του μαστού που παράγουν το μητρικό γάλα.

Για τον καρκίνο αυτό μπορούμε να ασκήσουμε πρόγνωση και πρόληψη αλλά και πρώιμη διάγνωση. Για το λόγο αυτό εάν η κοινωνίας μας πειθαρχηθεί στις συμβουλές των ειδικών ογκολόγων μπορούμε όντως και με τη βοήθεια των νέων επαναστατικών θεραπευτικών φαρμάκων να τον νικήσουμε παντελώς και να μην πεθαίνουν πλέον οι γυναίκες από καρκίνο του μαστού. Ένα που μπορούμε να κάνουμε όλες οι γυναίκες και είναι πολύ εύκολο είναι η αυτοεξέταση μία φορά τον μήνα ανάλογη οδηγία υπάρχει στο site μας. Περισσότερα αναλύονται στο site μας.

Ο καρκίνος του μαστού είναι η καρκινική μετάλλαξη που ξεκινάει από τους γαλακτοφόρους πόρους και από τα αδένια του μαζικού αδένα του μαστού που παράγουν το μητρικό γάλα. Για τον καρκίνο αυτό μπορούμε να ασκήσουμε πρόγνωση και πρόληψη αλλά και πρώιμη διάγνωση.

Για το λόγο αυτό εάν η κοινωνίας μας πειθαρχηθεί στις συμβουλές των ειδικών ογκολόγων μπορούμε όντως και με τη βοήθεια των νέων επαναστατικών θεραπευτικών φαρμάκων να τον νικήσουμε παντελώς και να μην πεθαίνουν πλέον οι γυναίκες από καρκίνο του μαστού. Ένα που μπορούμε να κάνουμε όλες οι γυναίκες και είναι πολύ εύκολο είναι η αυτοεξέταση μία φορά τον μήνα ανάλογη οδηγία υπάρχει στο site μας. Περισσότερα αναλύονται στο site μας.