Euro Oncology

Πρότυπο Ογκολογικό Κέντρο – Πολυϊατρείο

Home ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΝΕΦΡΟΥ

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΝΕΦΡΟΥ

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΝΕΦΡΟΥ – ΠΡΟΓΩΝΣΗ – ΠΡΟΛΗΨΗ – ΠΡΩΙΜΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΩΝ ΗΠΑ (NATIONAL CANCER INSTITUTE – NCI)

Τι είναι η πρόληψη;

Η πρόληψη του καρκίνου είναι μια δράση που λαμβάνεται για να μειωθεί η πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου. Το 2021, σχεδόν 1,9 εκατομμύρια άνθρωποι θα διαγνωστούν με καρκίνο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκτός από τα σωματικά προβλήματα και τη συναισθηματική δυσφορία που προκαλείται από τον καρκίνο, το υψηλό κόστος της φροντίδας είναι επίσης ένα βάρος για τους ασθενείς, τις οικογένειές τους και το κοινό. Με την πρόληψη του καρκίνου, μειώνεται ο αριθμός των νέων περιπτώσεων καρκίνου. Ας ελπίσουμε ότι αυτό θα μειώσει το βάρος του καρκίνου και θα μειώσει τον αριθμό των θανάτων που προκαλούνται από καρκίνο.

Ο καρκίνος δεν είναι μια μεμονωμένη ασθένεια αλλά μια ομάδα σχετικών ασθενειών. Πολλά πράγματα στα γονίδια μας , στον τρόπο ζωής μας και στο περιβάλλον γύρω μας μπορεί να αυξήσουν ή να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

Οι επιστήμονες μελετούν πολλούς διαφορετικούς τρόπους για την πρόληψη του καρκίνου, συμπεριλαμβανομένων των εξής:

  • Τρόποι αποφυγής ή ελέγχου πραγμάτων που είναι γνωστό ότι προκαλούν καρκίνο.
  • Αλλαγές στη διατροφή και τον τρόπο ζωής.
  • Η εύρεση προκαρκινικών συνθηκών νωρίς. Οι προκαρκινικές παθήσεις είναι καταστάσεις που μπορεί να γίνουν καρκίνοι.
  • Χημική πρόληψη ( φάρμακα για τη θεραπεία μιας προκαρκινικής πάθησης ή για την αποτροπή της έναρξης του καρκίνου).
  • Χειρουργική μείωσης κινδύνου .

Καρκινογένεση

ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

  • Η καρκινογένεση είναι η διαδικασία κατά την οποία τα φυσιολογικά κύτταρα μετατρέπονται σε καρκινικά κύτταρα.
  • Αλλαγές (μεταλλάξεις) στα γονίδια συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της καρκινογένεσης.

Η καρκινογένεση είναι η διαδικασία κατά την οποία τα φυσιολογικά κύτταρα μετατρέπονται σε καρκινικά κύτταρα.

Η καρκινογένεση είναι η σειρά των βημάτων που πραγματοποιούνται καθώς ένα φυσιολογικό κύτταρο γίνεται καρκινικό κύτταρο. Τα κύτταρα είναι οι μικρότερες μονάδες του σώματος και αποτελούν τους ιστούς του σώματος . Κάθε κύτταρο περιέχει γονίδια που καθοδηγούν τον τρόπο με τον οποίο το σώμα μεγαλώνει, αναπτύσσεται και επισκευάζεται. Υπάρχουν πολλά γονίδια που ελέγχουν εάν ένα κύτταρο ζει ή πεθαίνει, διαιρείται (πολλαπλασιάζεται) ή αναλαμβάνει ειδικές λειτουργίες, όπως να γίνει νευρικό κύτταρο ή μυϊκό κύτταρο.

Αλλαγές (μεταλλάξεις) στα γονίδια συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της καρκινογένεσης.

Αλλαγές ( μεταλλάξεις ) στα γονίδια μπορεί να προκαλέσουν διάσπαση των φυσιολογικών μαρτύρων στα κύτταρα. Όταν συμβαίνει αυτό, τα κύτταρα δεν πεθαίνουν όταν πρέπει και νέα κύτταρα παράγονται όταν το σώμα δεν τα χρειάζεται. Η συσσώρευση επιπλέον κυττάρων μπορεί να προκαλέσει σχηματισμό μάζας (όγκος).

Οι όγκοι μπορεί να είναι καλοήθεις ή κακοήθεις (καρκινικοί). Κακοήθη καρκινικά κύτταρα εισβάλλουν σε κοντινούς ιστούς και εξαπλώνονται σε άλλα μέρη του σώματος. Τα καλοήθη καρκινικά κύτταρα δεν εισβάλλουν σε κοντινούς ιστούς ή εξαπλώνονται.

Παράγοντες κινδύνου

ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

  • Παράγοντες που είναι γνωστό ότι αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου
    • Κάπνισμα και χρήση καπνού
    • Λοιμώξεις
    • Ακτινοβολία
    • Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα μετά τη μεταμόσχευση οργάνου
  • Παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τον κίνδυνο καρκίνου
    • Διατροφή
    • Αλκοόλ
    • Σωματική δραστηριότητα
    • Ευσαρκία
    • Διαβήτης
    • Παράγοντες περιβαλλοντικού κινδύνου

Οι επιστήμονες μελετούν τους παράγοντες κινδύνου και τους προστατευτικούς παράγοντες για να βρουν τρόπους για να αποτρέψουν την έναρξη νέων καρκίνων . Οτιδήποτε αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου ονομάζεται παράγοντας κινδύνου καρκίνου. Οτιδήποτε μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου ονομάζεται παράγοντας προστασίας του καρκίνου.

Μερικοί παράγοντες κινδύνου για καρκίνο μπορούν να αποφευχθούν, αλλά πολλοί δεν μπορούν. Για παράδειγμα, τόσο το κάπνισμα όσο και η κληρονομιά ορισμένων γονιδίων είναι παράγοντες κινδύνου για ορισμένους τύπους καρκίνου, αλλά μόνο το κάπνισμα μπορεί να αποφευχθεί. Οι παράγοντες κινδύνου που μπορεί να ελέγξει ένα άτομο ονομάζονται τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου.

Πολλοί άλλοι παράγοντες στο περιβάλλον, τη διατροφή και τον τρόπο ζωής μας μπορεί να προκαλέσουν ή να αποτρέψουν τον καρκίνο. Αυτή η περίληψη εξετάζει μόνο τους κύριους παράγοντες κινδύνου καρκίνου και προστατευτικούς παράγοντες που μπορούν να ελεγχθούν ή να αλλάξουν για να μειωθεί ο κίνδυνος καρκίνου. Οι παράγοντες κινδύνου που δεν περιγράφονται στην περίληψη περιλαμβάνουν ορισμένες σεξουαλικές συμπεριφορές, τη χρήση οιστρογόνων και την έκθεση σε ορισμένες ουσίες κατά την εργασία ή σε ορισμένες χημικές ουσίες .

Παράγοντες που είναι γνωστό ότι αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου

Κάπνισμα και χρήση καπνού

Η χρήση καπνού συνδέεται στενά με αυξημένο κίνδυνο για πολλά είδη καρκίνου. Το κάπνισμα τσιγάρων είναι η κύρια αιτία των ακόλουθων τύπων καρκίνου:

Το μη κάπνισμα ή η διακοπή του καπνίσματος μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου και θανάτου από καρκίνο. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το κάπνισμα προκαλεί περίπου το 30% όλων των θανάτων από καρκίνο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Δείτε τις παρακάτω περιλήψεις PDQ για περισσότερες πληροφορίες:

Λοιμώξεις

Ορισμένοι ιοί και βακτήρια είναι σε θέση να προκαλέσουν καρκίνο. Παραδείγματα ιών και βακτηρίων που προκαλούν καρκίνο περιλαμβάνουν:

Δύο εμβόλια για την πρόληψη μόλυνσης από παράγοντες που προκαλούν καρκίνο έχουν ήδη αναπτυχθεί και εγκριθεί από την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA). Το ένα είναι ένα εμβόλιο για την πρόληψη μόλυνσης από τον ιό της ηπατίτιδας Β. Το άλλο προστατεύει από μόλυνση με στελέχη ανθρώπινου θηλώματος (HPV) που προκαλούν καρκίνο του τραχήλου της μήτρας . Οι επιστήμονες συνεχίζουν να εργάζονται για εμβόλια κατά λοιμώξεων που προκαλούν καρκίνο.

Δείτε τις παρακάτω περιλήψεις PDQ για περισσότερες πληροφορίες:

Ακτινοβολία

Η έκθεση σε ακτινοβολία είναι μια γνωστή αιτία καρκίνου. Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι ακτινοβολίας που συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου:

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η ιονίζουσα ακτινοβολία προκαλεί λευχαιμία , καρκίνο του θυρεοειδούς και καρκίνο του μαστού στις γυναίκες. Η ιονίζουσα ακτινοβολία μπορεί επίσης να συνδέεται με μυέλωμα και καρκίνους του πνεύμονα , του στομάχου , του παχέος εντέρου , του οισοφάγου , της ουροδόχου κύστης και των ωοθηκών . Η έκθεση σε ακτινοβολία από διαγνωστικές ακτινογραφίες αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου σε ασθενείς και τεχνικούς ακτινογραφίας . Η διαγνωστική ακτινοβολία σε παιδιά και εφήβους έχει συνδεθεί με υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου σε νεαρή ηλικία.

Η αυξανόμενη χρήση αξονικών τομογραφιών τα τελευταία 20 χρόνια έχει αυξήσει την έκθεση σε ιονίζουσα ακτινοβολία. Ο κίνδυνος καρκίνου αυξάνεται επίσης με τον αριθμό των αξονικών τομογραφιών που έχει κάνει ένας ασθενής και τη δόση ακτινοβολίας που χρησιμοποιείται κάθε φορά.

Δείτε τις παρακάτω περιλήψεις PDQ για περισσότερες πληροφορίες:

Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα μετά τη μεταμόσχευση οργάνου

Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται μετά από ένα όργανο έχει μεταμοσχευθεί από το ένα άτομο στο άλλο. Αυτά τα φάρμακα εμποδίζουν την απόρριψη ενός οργάνου που έχει μεταμοσχευθεί. Αυτά τα φάρμακα μειώνουν την ανοσολογική απόκριση του οργανισμού για να βοηθήσουν να μην απορριφθεί το όργανο. Τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου επειδή μειώνουν την ικανότητα του σώματος να αποτρέψει τον σχηματισμό καρκίνου. Ο κίνδυνος καρκίνου, ειδικά καρκίνου που προκαλείται από ιό, είναι υψηλότερος τους πρώτους 6 μήνες μετά τη μεταμόσχευση οργάνων, αλλά ο κίνδυνος διαρκεί για πολλά χρόνια.

Παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τον κίνδυνο καρκίνου

Διατροφή

Τα τρόφιμα που τρώτε σε τακτική βάση συνθέτουν τη διατροφή σας . Η διατροφή μελετάται ως παράγοντας κινδύνου για καρκίνο. Είναι δύσκολο να μελετήσουμε τις επιπτώσεις της διατροφής στον καρκίνο, επειδή η διατροφή ενός ατόμου περιλαμβάνει τρόφιμα που μπορεί να προστατεύσουν από τον καρκίνο και τρόφιμα που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο καρκίνου.

Είναι επίσης δύσκολο για άτομα που συμμετέχουν στις μελέτες να παρακολουθούν τι τρώνε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί οι μελέτες έχουν διαφορετικά αποτελέσματα σχετικά με το πώς η διατροφή επηρεάζει τον κίνδυνο καρκίνου.

Ορισμένες μελέτες έχουν δείξει ότι μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, πρωτεΐνες , θερμίδες και κόκκινο κρέας αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου , αλλά άλλες μελέτες δεν το έχουν δείξει.

Δεν είναι γνωστό εάν μια δίαιτα χαμηλή σε λιπαρά και υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες , φρούτα και λαχανικά μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου .

Αλκοόλ

Μελέτες έχουν δείξει ότι η κατανάλωση αλκοόλ συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για τους ακόλουθους τύπους καρκίνου:

Η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου του ήπατος και του καρκίνου του παχέος εντέρου.

Δείτε τις παρακάτω περιλήψεις PDQ για περισσότερες πληροφορίες:

Σωματική δραστηριότητα

Μελέτες δείχνουν ότι τα άτομα που είναι σωματικά ενεργά έχουν χαμηλότερο κίνδυνο ορισμένων καρκίνων από εκείνα που δεν είναι. Δεν είναι γνωστό εάν η ίδια η σωματική δραστηριότητα είναι ο λόγος για αυτό.

Οι μελέτες δείχνουν μια ισχυρή σχέση μεταξύ της σωματικής δραστηριότητας και του χαμηλότερου κινδύνου καρκίνου του παχέος εντέρου. Μερικές μελέτες έχουν δείξει ότι η σωματική δραστηριότητα προστατεύει από την εμμηνόπαυση καρκίνου του μαστού και καρκίνου του ενδομητρίου .

Δείτε τις παρακάτω περιλήψεις PDQ για περισσότερες πληροφορίες:

Ευσαρκία

Μελέτες δείχνουν ότι η παχυσαρκία συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο για τους ακόλουθους τύπους καρκίνου:

  • Μετεμμηνοπαυσιακός καρκίνος του μαστού.
  • Καρκίνος του παχέος εντέρου.
  • Καρκίνος του ενδομητρίου.
  • Καρκίνος του οισοφάγου.
  • Καρκίνος των νεφρών .
  • Καρκίνος του παγκρέατος .

Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι η παχυσαρκία αποτελεί επίσης παράγοντα κινδύνου για καρκίνο της χοληδόχου κύστης και του καρκίνου του ήπατος.

Δεν είναι γνωστό εάν η απώλεια βάρους μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου που έχουν συνδεθεί με την παχυσαρκία.

Δείτε τις παρακάτω περιλήψεις PDQ για περισσότερες πληροφορίες:

Διαβήτης

Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι ο διαβήτης μπορεί να αυξήσει ελαφρώς τον κίνδυνο εμφάνισης των ακόλουθων τύπων καρκίνου:

  • Καρκίνο της ουροδόχου κύστης.
  • Καρκίνος του μαστού στις γυναίκες.
  • Καρκίνος του παχέος εντέρου.
  • Καρκίνος του ενδομητρίου.
  • Καρκίνος στο συκώτι.
  • Καρκίνος του πνεύμονα.
  • Καρκίνος του στόματος.
  • Καρκίνος του στοματοφάρυγγα .
  • Καρκίνος των ωοθηκών .
  • Καρκίνος στο πάγκρεας.

Ο διαβήτης και ο καρκίνος μοιράζονται μερικούς από τους ίδιους παράγοντες κινδύνου. Αυτοί οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

  • Όντας μεγαλύτεροι.
  • Όντας παχύσαρκοι .
  • Κάπνισμα.
  • Να μην τρώτε μια υγιεινή διατροφή.
  • Δεν ασκείστε.

Επειδή ο διαβήτης και ο καρκίνος μοιράζονται αυτούς τους παράγοντες κινδύνου, είναι δύσκολο να γνωρίζουμε εάν ο κίνδυνος καρκίνου αυξάνεται περισσότερο από τον διαβήτη ή από αυτούς τους παράγοντες κινδύνου.

Γίνονται μελέτες για να δούμε πώς το φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του διαβήτη επηρεάζει τον κίνδυνο καρκίνου.

Παράγοντες περιβαλλοντικού κινδύνου

Η έκθεση σε χημικές ουσίες και άλλες ουσίες στο περιβάλλον έχει συνδεθεί με ορισμένους καρκίνους:

  • Βρέθηκαν σχέσεις μεταξύ της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και του κινδύνου καρκίνου. Αυτές περιλαμβάνουν συνδέσεις μεταξύ καρκίνου του πνεύμονα και μεταχειρισμένου καπνού καπνού , ατμοσφαιρικής ρύπανσης εξωτερικού χώρου και αμιάντου .
  • Το πόσιμο νερό που περιέχει μεγάλη ποσότητα αρσενικού έχει συνδεθεί με καρκίνο του δέρματος , της ουροδόχου κύστης και του πνεύμονα.

Έχουν γίνει μελέτες για να διαπιστωθεί εάν τα φυτοφάρμακα και άλλοι ρύποι αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου. Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών ήταν ασαφή επειδή άλλοι παράγοντες μπορούν να αλλάξουν τα αποτελέσματα των μελετών.

Παρεμβάσεις που είναι γνωστό ότι μειώνουν τον κίνδυνο καρκίνου

ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

  • Η χημειοπροστασία μελετάται σε ασθενείς που έχουν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

Η παρέμβαση είναι μια θεραπεία ή δράση που λαμβάνεται για την πρόληψη ή τη θεραπεία ασθενειών ή τη βελτίωση της υγείας με άλλους τρόπους. Πολλές μελέτες γίνονται για να βρουν τρόπους για να αποτρέψουν την έναρξη ή την επανεμφάνιση του καρκίνου (επιστροφή).

Η χημειοπροστασία μελετάται σε ασθενείς που έχουν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

Το Chemoprevention είναι η χρήση ουσιών για τη μείωση του κινδύνου καρκίνου ή για να μην επαναληφθεί. Οι ουσίες μπορεί να είναι φυσικές ή κατασκευασμένες στο εργαστήριο. Ορισμένοι χημειοπροληπτικοί παράγοντες ελέγχονται σε άτομα που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο για έναν συγκεκριμένο τύπο καρκίνου. Ο κίνδυνος μπορεί να οφείλεται σε προκαρκινική κατάσταση , οικογενειακό ιστορικό ή παράγοντες τρόπου ζωής.

Η λήψη ενός από τους παρακάτω παράγοντες μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρκίνου:

Ανατρέξτε στον ιστότοπο του NCI για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την πρόληψη του καρκίνου.

Παρεμβάσεις που δεν είναι γνωστό ότι μειώνουν τον κίνδυνο καρκίνου

ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

  • Η ασπιρίνη δεν έχει αποδειχθεί ότι προλαμβάνει τους περισσότερους καρκίνους.
  • Η βιταμίνη και τα συμπληρώματα διατροφής δεν έχουν αποδειχθεί ότι προλαμβάνουν τον καρκίνο
  • Νέοι τρόποι πρόληψης του καρκίνου μελετώνται σε κλινικές δοκιμές.

Η ασπιρίνη δεν έχει αποδειχθεί ότι προλαμβάνει τους περισσότερους καρκίνους.

Η ασπιρίνη έχει μελετηθεί ως χημειο-πρόληψη . Οι μελέτες δείχνουν ανάμεικτα αποτελέσματα, αλλά οι περισσότερες έχουν δείξει ότι η ασπιρίνη δεν προλαμβάνει τον καρκίνο. Ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις ότι η λήψη ασπιρίνης για μεγάλα χρονικά διαστήματα μπορεί να αποτρέψει τον καρκίνο του παχέος εντέρου σε ορισμένα άτομα. Για περισσότερες πληροφορίες, ανατρέξτε στη σύνοψη PDQ σχετικά με την πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου . Τα αποτελέσματα από μια τυχαιοποιημένη δοκιμή υποδηλώνουν ότι η λήψη ασπιρίνης μπορεί να κάνει τον καρκίνο να αναπτυχθεί πιο γρήγορα στους ηλικιωμένους, αλλά απαιτείται μεγαλύτερη παρακολούθηση για να επιβεβαιωθούν αυτά τα αποτελέσματα. Η αιμορραγία στο γαστρεντερικό σωλήνα ή στον εγκέφαλο είναι μια παρενέργειαασπιρίνης. Παρόλο που η ασπιρίνη δεν έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο των περισσότερων καρκίνων, έχει πολλές χρήσεις, συμπεριλαμβανομένης της βοήθειας για τη μείωση των πιθανών θανάτου από καρδιακές παθήσεις. Πριν ξεκινήσετε τη μακροχρόνια χρήση ασπιρίνης, είναι σημαντικό να μιλήσετε με το γιατρό σας σχετικά με τα σχετικά οφέλη και βλάβες.

Η βιταμίνη και τα συμπληρώματα διατροφής δεν έχουν αποδειχθεί ότι προλαμβάνουν τον καρκίνο

Η παρέμβαση είναι μια θεραπεία ή δράση που λαμβάνεται για την πρόληψη ή τη θεραπεία ασθενειών ή τη βελτίωση της υγείας με άλλους τρόπους.

Δεν υπάρχει αρκετή απόδειξη ότι η λήψη πολυβιταμινών και συμπληρωμάτων μετάλλων ή μεμονωμένων βιταμινών ή μετάλλων μπορεί να αποτρέψει τον καρκίνο. Οι ακόλουθες βιταμίνες και συμπληρώματα μετάλλων έχουν μελετηθεί, αλλά δεν έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν τον κίνδυνο καρκίνου:

Η δοκιμή πρόληψης καρκίνου σεληνίου και βιταμίνης Ε (SELECT) διαπίστωσε ότι η βιταμίνη Ε που λαμβάνεται μόνη της αύξησε τον κίνδυνο καρκίνου του προστάτη . Ο κίνδυνος συνεχίστηκε ακόμη και όταν οι άνδρες σταμάτησαν να παίρνουν βιταμίνη Ε. Η λήψη σεληνίου με βιταμίνη Ε ή η λήψη σεληνίου μόνο δεν αύξησε τον κίνδυνο καρκίνου του προστάτη.

Η βιταμίνη D έχει επίσης μελετηθεί για να διαπιστωθεί εάν έχει αντικαρκινικά αποτελέσματα. Το δέρμα που εκτίθεται στον ήλιο μπορεί να κάνει βιταμίνη D. Η βιταμίνη D μπορεί επίσης να καταναλωθεί στη διατροφή και στα συμπληρώματα διατροφής . Η λήψη βιταμίνης D σε δόσεις από 400-1100 IU / ημέρα δεν έχει αποδειχθεί ότι μειώνει ή αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου.

Το VITamin D και το OmegA-3 TriaL (VITAL) βρίσκονται σε εξέλιξη για να μελετήσουν εάν η λήψη βιταμίνης D (2000 IU / ημέρα) και ωμέγα-3 λιπαρών οξέων από θαλάσσιες πηγές (λιπαρά ψάρια) μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου.

Η Μελέτη Υγείας των Ιατρών διαπίστωσε ότι οι άνδρες που είχαν καρκίνο στο παρελθόν και λαμβάνουν πολυβιταμίνη καθημερινά μπορεί να έχουν ελαφρώς χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης δεύτερου καρκίνου .

Δείτε τις παρακάτω περιλήψεις PDQ για περισσότερες πληροφορίες:

 

Τι είναι ο έλεγχος καρκίνου;

ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

  • Ο έλεγχος του καρκίνου αναζητά καρκίνο προτού κάποιο άτομο έχει συμπτώματα.
  • Υπάρχουν διάφορα είδη δοκιμών διαλογής.
  • Οι έλεγχοι διαλογής έχουν κινδύνους.
    • Ορισμένες εξετάσεις ελέγχου μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα.
    • Είναι πιθανά ψευδώς θετικά αποτελέσματα δοκιμών.
    • Είναι πιθανά ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα δοκιμών.
    • Η εύρεση του καρκίνου μπορεί να μην βελτιώσει την υγεία του ατόμου ή να βοηθήσει το άτομο να ζήσει περισσότερο.

Ο έλεγχος του καρκίνου αναζητά καρκίνο προτού κάποιο άτομο έχει συμπτώματα.

Οι εξετάσεις διαλογής μπορούν να βοηθήσουν στην εύρεση καρκίνου σε πρώιμο στάδιο , πριν εμφανιστούν τα συμπτώματα . Όταν βρεθεί ανώμαλος ιστός ή καρκίνος νωρίς, μπορεί να είναι ευκολότερο να θεραπευτεί ή να θεραπευτεί . Όταν εμφανιστούν τα συμπτώματα, ο καρκίνος μπορεί να έχει αυξηθεί και να εξαπλωθεί. Αυτό μπορεί να κάνει τον καρκίνο πιο δύσκολο να θεραπευτεί ή να θεραπευτεί.

Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι όταν ο γιατρός σας προτείνει μια εξέταση προσυμπτωματικού ελέγχου, δεν σημαίνει πάντα ότι πιστεύει ότι έχετε καρκίνο. Οι εξετάσεις διαλογής γίνονται όταν δεν έχετε συμπτώματα καρκίνου.

Υπάρχουν διάφορα είδη δοκιμών διαλογής.

Οι δοκιμές διαλογής περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

Οι έλεγχοι διαλογής έχουν κινδύνους.

Δεν είναι χρήσιμες όλες οι δοκιμές διαλογής και οι περισσότεροι έχουν κινδύνους. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε τους κινδύνους του τεστ και εάν έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την πιθανότητα θανάτου από καρκίνο.

Ορισμένες εξετάσεις ελέγχου μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα.

Ορισμένες διαδικασίες διαλογής μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία ή άλλα προβλήματα. Για παράδειγμα, ο έλεγχος του καρκίνου του παχέος εντέρου με σιγμοειδοσκόπηση ή κολονοσκόπηση μπορεί να προκαλέσει δάκρυα στην επένδυση του παχέος εντέρου .

Είναι πιθανά ψευδώς θετικά αποτελέσματα δοκιμών.

Τα αποτελέσματα της εξέτασης διαλογής μπορεί να φαίνονται μη φυσιολογικά παρόλο που δεν υπάρχει καρκίνος. Ένα ψευδώς θετικό αποτέλεσμα της δοκιμής (αυτό που δείχνει ότι υπάρχει καρκίνος όταν δεν υπάρχει) μπορεί να προκαλέσει άγχος και συνήθως ακολουθείται από περισσότερες εξετάσεις και διαδικασίες, οι οποίες έχουν επίσης κινδύνους.

Είναι πιθανά ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα δοκιμών.

Τα αποτελέσματα της εξέτασης διαλογής μπορεί να φαίνονται φυσιολογικά, παρόλο που υπάρχει καρκίνος. Ένα άτομο που λαμβάνει ένα ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα εξέτασης (αυτό που δείχνει ότι δεν υπάρχει καρκίνος όταν υπάρχει πραγματικά) μπορεί να καθυστερήσει την αναζήτηση ιατρικής περίθαλψης ακόμη και αν υπάρχουν συμπτώματα.

Η εύρεση του καρκίνου μπορεί να μην βελτιώσει την υγεία του ατόμου ή να βοηθήσει το άτομο να ζήσει περισσότερο.

Μερικοί καρκίνοι δεν προκαλούν ποτέ συμπτώματα ή γίνονται απειλητικοί για τη ζωή, αλλά αν βρεθούν με μια εξέταση διαλογής, ο καρκίνος μπορεί να αντιμετωπιστεί. Δεν υπάρχει τρόπος να γνωρίζουμε εάν η θεραπεία του καρκίνου θα βοηθούσε το άτομο να ζήσει περισσότερο από ό, τι εάν δεν είχε δοθεί θεραπεία. Τόσο στους εφήβους όσο και στους ενήλικες, υπάρχει ένας σπάνιος κίνδυνος απόπειρας ή πραγματικής αυτοκτονίας τον πρώτο χρόνο μετά τη διάγνωση καρκίνου. Επίσης, οι θεραπείες για τον καρκίνο έχουν παρενέργειες .

Για ορισμένους καρκίνους, η εύρεση και θεραπεία του καρκίνου νωρίς δεν βελτιώνει την πιθανότητα θεραπείας ή δεν βοηθά το άτομο να ζήσει περισσότερο.

Τι είναι η λήψη αποφάσεων με ενημέρωση και κοινή χρήση;

ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

  • Είναι σημαντικό να κατανοήσετε τα οφέλη και τις βλάβες των δοκιμών ελέγχου και να κάνετε μια σωστή επιλογή σχετικά με το ποιες δοκιμές ελέγχου είναι κατάλληλες για εσάς.

Είναι σημαντικό να κατανοήσετε τα οφέλη και τις βλάβες των δοκιμών ελέγχου και να κάνετε μια σωστή επιλογή σχετικά με το ποιες δοκιμές ελέγχου είναι κατάλληλες για εσάς.

Πριν πραγματοποιήσετε οποιαδήποτε εξέταση διαλογής , είναι σημαντικό να συζητήσετε τη δοκιμή με το γιατρό σας ή άλλο φορέα παροχής υγειονομικής περίθαλψης . Κάθε δοκιμή ελέγχου έχει τόσο οφέλη όσο και ζημιές. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να σας μιλήσει για τα οφέλη και τις βλάβες ενός τεστ προσυμπτωματικού ελέγχου και να σας συμπεριλάβει στην απόφαση σχετικά με το αν η εξέταση διαλογής είναι κατάλληλη για εσάς. Αυτό ονομάζεται ενημερωμένη και κοινή λήψη αποφάσεων.

  1. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης θα σας μιλήσει για τα πιθανά οφέλη, τις βλάβες και τα άγνωστα μιας εξέτασης διαλογής. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τα οφέλη της έγκαιρης εύρεσης καρκίνου ή των βλαβών που σχετίζονται με ψευδή αποτελέσματα δοκιμών, υπερδιάγνωση και υπερβολική θεραπεία . Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί επίσης να σας δώσει πληροφορίες σε φυλλάδιο, φυλλάδιο, βίντεο, ιστότοπους ή άλλο υλικό.
  2. Αφού κατανοήσετε τα οφέλη και τις βλάβες μιας δοκιμής διαλογής, μπορείτε να αποφασίσετε εάν θέλετε ή όχι να κάνετε τη δοκιμή διαλογής με βάση το καλύτερο για εσάς. Μερικές φορές οι ζημιές και τα οφέλη ταιριάζουν στενά και είναι δύσκολο να ληφθεί η απόφαση για το αν θα γίνει έλεγχος διαλογής.
  3. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης θα καταγράψει την απόφασή σας στο ιατρικό σας αρχείο και θα διατάξει το τεστ ανίχνευσης, εάν αυτή ήταν η απόφασή σας.

Ποιοι είναι οι στόχοι των δοκιμών ελέγχου;

ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

  • Οι δοκιμές διαλογής έχουν πολλούς στόχους.
  • Οι εξετάσεις διαλογής δεν προορίζονται για τη διάγνωση του καρκίνου.

Οι δοκιμές διαλογής έχουν πολλούς στόχους.

Μια δοκιμή διαλογής που λειτουργεί όπως πρέπει και είναι χρήσιμη κάνει τα εξής:

Οι εξετάσεις διαλογής δεν προορίζονται για τη διάγνωση του καρκίνου.

Οι εξετάσεις διαλογής συνήθως δεν κάνουν διάγνωση καρκίνου. Εάν ένα αποτέλεσμα εξέτασης διαλογής είναι ανώμαλο , μπορεί να γίνουν περισσότερες δοκιμές για τον έλεγχο καρκίνου. Για παράδειγμα, μια μαστογραφία διαλογής μπορεί να βρει ένα κομμάτι στο στήθος . Ένα κομμάτι μπορεί να είναι καρκίνος ή κάτι άλλο. Πρέπει να γίνουν περισσότερες δοκιμές για να διαπιστωθεί εάν το κομμάτι είναι καρκίνος. Αυτά ονομάζονται διαγνωστικά τεστ . Οι διαγνωστικές εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν βιοψία , στην οποία αφαιρούνται τα κύτταρα ή οι ιστοί , ώστε ένας παθολόγος να μπορεί να τους ελέγξει κάτω από μικροσκόπιο για σημεία καρκίνου.

Ποιος πρέπει να ελεγχθεί;

ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

  • Ορισμένες εξετάσεις προσυμπτωματικού ελέγχου μπορούν να προτείνονται μόνο για άτομα που έχουν υψηλό κίνδυνο για ορισμένους καρκίνους.
  • Η έρευνα για τον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου περιλαμβάνει την εύρεση ποιος έχει αυξημένο κίνδυνο καρκίνου.

Ορισμένες εξετάσεις προσυμπτωματικού ελέγχου μπορούν να προτείνονται μόνο για άτομα που έχουν υψηλό κίνδυνο για ορισμένους καρκίνους.

Οτιδήποτε αυξάνει την πιθανότητα καρκίνου ονομάζεται παράγοντας κινδύνου καρκίνου . Η ύπαρξη παράγοντα κινδύνου δεν σημαίνει ότι θα πάρετε καρκίνο. Το να μην έχετε παράγοντες κινδύνου δεν σημαίνει ότι δεν θα πάρετε καρκίνο.

Ορισμένες εξετάσεις διαλογής χρησιμοποιούνται μόνο για άτομα που έχουν γνωστούς παράγοντες κινδύνου για συγκεκριμένους τύπους καρκίνου. Τα άτομα που είναι γνωστό ότι έχουν υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου από άλλους περιλαμβάνουν εκείνους που έχουν οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:

Τα άτομα που έχουν υψηλό κίνδυνο καρκίνου μπορεί να χρειαστεί να παρακολουθούνται συχνότερα ή σε νεαρή ηλικία από άλλα άτομα.

Η έρευνα για τον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου περιλαμβάνει την εύρεση ποιος έχει αυξημένο κίνδυνο καρκίνου.

Οι επιστήμονες προσπαθούν να κατανοήσουν καλύτερα ποιος είναι πιθανό να πάρει συγκεκριμένους τύπους καρκίνου. Μελετούν τα πράγματα που κάνουμε και τα πράγματα γύρω μας για να δούμε αν προκαλούν καρκίνο. Αυτές οι πληροφορίες βοηθούν τους γιατρούς να καταλάβουν ποιος θα πρέπει να ελεγχθεί για καρκίνο, ποιες εξετάσεις διαλογής θα πρέπει να χρησιμοποιούνται και πόσο συχνά πρέπει να γίνονται οι εξετάσεις.

Από το 1973, το πρόγραμμα παρακολούθησης, επιδημιολογίας και τελικών αποτελεσμάτων (SEER) του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου συλλέγει πληροφορίες για άτομα με καρκίνο από διάφορα μέρη των Ηνωμένων Πολιτειών. Πληροφορίες από το SEER, ερευνητικές μελέτες και άλλες πηγές χρησιμοποιούνται για να μελετηθεί ποιος κινδυνεύει.

Πώς μετράται ο κίνδυνος καρκίνου;

Ο κίνδυνος καρκίνου μετράται με διαφορετικούς τρόπους. Τα ευρήματα από έρευνες και μελέτες για τον κίνδυνο καρκίνου μελετώνται και τα αποτελέσματα εξηγούνται με διαφορετικούς τρόπους. Μερικοί από τους κινδύνους τρόπους εξηγείται περιλαμβάνουν απόλυτο κίνδυνο , σε σχέση με τον κίνδυνο , και αναλογίες πιθανοτήτων .

  • Απόλυτος κίνδυνος

Αυτός είναι ο κίνδυνος ενός ατόμου να αναπτύξει μια ασθένεια, σε έναν δεδομένο πληθυσμό (για παράδειγμα, ολόκληρος ο πληθυσμός των ΗΠΑ) για μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Οι ερευνητές εκτιμούν τον απόλυτο κίνδυνο μελετώντας έναν μεγάλο αριθμό ατόμων που αποτελούν μέρος ενός συγκεκριμένου πληθυσμού (για παράδειγμα, γυναίκες σε μια δεδομένη ηλικιακή ομάδα). Οι ερευνητές μετρούν τον αριθμό των ατόμων στην ομάδα που πάσχουν από κάποια ασθένεια για μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Για παράδειγμα, μια ομάδα 100.000 γυναικών μεταξύ 20 και 29 ετών παρατηρείται για ένα έτος και 4 από αυτές πάσχουν από καρκίνο του μαστού κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Αυτό σημαίνει ότι ο απόλυτος κίνδυνος καρκίνου του μαστού ενός έτους για μια γυναίκα σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα είναι 4 στις 100.000 ή 4 πιθανότητες στις 100.000.

  • Σχετικό ρίσκο

Αυτό χρησιμοποιείται συχνά σε ερευνητικές μελέτες για να διαπιστωθεί εάν ένα χαρακτηριστικό ή ένας παράγοντας μπορεί να συνδεθεί με τον κίνδυνο μιας ασθένειας. Οι ερευνητές συγκρίνουν δύο ομάδες ανθρώπων που μοιάζουν πολύ. Ωστόσο, οι άνθρωποι σε μια από τις ομάδες πρέπει να έχουν το χαρακτηριστικό ή τον παράγοντα που μελετάται (έχουν «εκτεθεί»). Οι άνθρωποι στην άλλη ομάδα δεν το έχουν (δεν έχουν εκτεθεί). Για να προσδιοριστεί ο σχετικός κίνδυνος, το ποσοστό των ατόμων στην εκτεθειμένη ομάδα που πάσχουν από την ασθένεια διαιρείται με το ποσοστό των ατόμων στην ομάδα που δεν έχουν εκτεθεί και έχουν την ασθένεια.

Οι σχετικοί κίνδυνοι μπορεί να είναι:

    • Μεγαλύτερο από 1: Το χαρακτηριστικό ή ο παράγοντας συνδέεται με αύξηση του κινδύνου.
    • Ίδιο με 1: Το χαρακτηριστικό ή ο παράγοντας δεν συνδέεται με τον κίνδυνο.
    • Λιγότερο από 1: Το χαρακτηριστικό ή ο παράγοντας συνδέεται με μείωση του κινδύνου.

Οι σχετικοί κίνδυνοι καλούνται επίσης λόγοι κινδύνου.

  • Αναλογία πιθανοτήτων

Σε ορισμένους τύπους μελετών, οι ερευνητές δεν έχουν αρκετές πληροφορίες για να καταλάβουν τους σχετικούς κινδύνους. Χρησιμοποιούν κάτι που ονομάζεται λόγος αποδόσεων. Ο λόγος αποδόσεων μπορεί να είναι μια εκτίμηση του σχετικού κινδύνου.

Ένας τύπος μελέτης που χρησιμοποιεί αναλογία αποδόσεων αντί σχετικού κινδύνου ονομάζεται μελέτη περίπτωσης . Σε μια μελέτη ελέγχου περίπτωσης, συγκρίνονται δύο ομάδες ανθρώπων. Ωστόσο, τα άτομα σε κάθε ομάδα επιλέγονται με βάση το εάν έχουν ή όχι κάποια συγκεκριμένη ασθένεια. Οι ερευνητές εξετάζουν τις πιθανότητες ότι οι άνθρωποι σε κάθε ομάδα εκτέθηκαν σε κάτι (ένα χαρακτηριστικό ή παράγοντα) που μπορεί να προκάλεσε την ασθένεια. Οι αποδόσεις περιγράφουν τον αριθμό των φορών που υπήρχε ή συνέβη το χαρακτηριστικό ή ο παράγοντας, διαιρούμενος με τον αριθμό των φορών που δεν υπήρχε ή δεν συνέβη. Για να λάβετε μια αναλογία αποδόσεων, οι αποδόσεις για μια ομάδα διαιρούνται με τις αποδόσεις για την άλλη ομάδα.

Οι αναλογίες αποδόσεων μπορεί να είναι:

    • Μεγαλύτερο από 1: Το χαρακτηριστικό ή ο παράγοντας συνδέεται με αύξηση του κινδύνου.
    • Ίδιο με 1: Το χαρακτηριστικό ή ο παράγοντας δεν συνδέεται με τον κίνδυνο.
    • Λιγότερο από 1: Το χαρακτηριστικό ή ο παράγοντας συνδέεται με μείωση του κινδύνου.

Η εξέταση των χαρακτηριστικών και των εκθέσεων σε άτομα με και χωρίς καρκίνο μπορεί να βοηθήσει στην εύρεση πιθανών παραγόντων κινδύνου . Η γνώση του ποιος διατρέχει αυξημένο κίνδυνο για ορισμένους τύπους καρκίνου μπορεί να βοηθήσει τους γιατρούς να αποφασίσουν πότε και πόσο συχνά θα πρέπει να ελεγχθούν.

Βοηθά ο έλεγχος στους ανθρώπους να ζήσουν περισσότερο;

ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

  • Η εύρεση ορισμένων καρκίνων σε πρώιμο στάδιο (πριν εμφανιστούν τα συμπτώματα) μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της πιθανότητας θανάτου από αυτούς τους καρκίνους.
  • Διεξάγονται μελέτες διαλογής για να διαπιστωθεί εάν οι θάνατοι από καρκίνο μειώνονται όταν εξετάζονται άτομα
  • Ορισμένοι παράγοντες μπορεί να κάνουν τους χρόνους επιβίωσης να μοιάζουν να γίνονται καλύτεροι όταν δεν είναι.

Η εύρεση ορισμένων καρκίνων σε πρώιμο στάδιο (πριν εμφανιστούν τα συμπτώματα) μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της πιθανότητας θανάτου από αυτούς τους καρκίνους.

Για πολλούς καρκίνους , η πιθανότητα ανάρρωσης εξαρτάται από το στάδιο (την ποσότητα ή την εξάπλωση του καρκίνου στο σώμα) του καρκίνου κατά τη διάγνωση . Οι καρκίνοι που διαγιγνώσκονται σε προγενέστερα στάδια είναι συχνά πιο εύκολο να θεραπευτούν ή να θεραπευτούν .

Μελέτες για τον έλεγχο του καρκίνου συγκρίνουν το ποσοστό θανάτου των ατόμων που εξετάστηκαν για έναν συγκεκριμένο καρκίνο με το ποσοστό θανάτου από αυτόν τον καρκίνο σε άτομα που δεν υποβλήθηκαν σε έλεγχο. Ορισμένες εξετάσεις προσυμπτωματικού ελέγχου έχουν αποδειχθεί χρήσιμες τόσο στην εύρεση καρκίνου νωρίς όσο και στη μείωση της πιθανότητας θανάτου από αυτούς τους καρκίνους. Αυτές περιλαμβάνουν μαστογραφίες για καρκίνο του μαστού και σιγμοειδοσκόπηση και εξέταση απόκρυψης αίματος κοπράνων για καρκίνο του παχέος εντέρου . Άλλες δοκιμές χρησιμοποιούνται επειδή έχουν αποδειχθεί ότι βρίσκουν έναν συγκεκριμένο τύπο καρκίνου σε μερικούς ανθρώπους πριν από τα συμπτώματαεμφανίζονται, αλλά δεν έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν τον κίνδυνο θανάτου από αυτόν τον καρκίνο. Εάν ένας καρκίνος αναπτύσσεται γρήγορα και εξαπλώνεται γρήγορα, η εύρεση του νωρίς μπορεί να μην βοηθήσει το άτομο να επιβιώσει από τον καρκίνο.

Διεξάγονται μελέτες διαλογής για να διαπιστωθεί εάν οι θάνατοι από καρκίνο μειώνονται όταν εξετάζονται άτομα

Κατά τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με το πόσο ζουν οι ασθενείς με καρκίνο, ορισμένες μελέτες ορίζουν ότι η επιβίωση ζει 5 χρόνια μετά τη διάγνωση. Αυτό χρησιμοποιείται συχνά για να μετρήσει πόσο καλά λειτουργούν οι θεραπείες για τον καρκίνο. Ωστόσο, για να διαπιστωθεί εάν οι εξετάσεις προσυμπτωματικού ελέγχου είναι χρήσιμες, οι μελέτες εξετάζουν συνήθως κατά πόσον οι θάνατοι από καρκίνο μειώνονται σε άτομα που εξετάστηκαν. Με την πάροδο του χρόνου, τα σημάδια ότι ένα τεστ ανίχνευσης καρκίνου λειτουργεί:

Ο αριθμός των θανάτων από καρκίνο είναι σήμερα χαμηλότερος από ό, τι στο παρελθόν. Δεν είναι πάντα σαφές εάν αυτό συμβαίνει επειδή οι εξετάσεις διαλογής βρήκαν τους καρκίνους νωρίτερα ή επειδή οι θεραπείες για τον καρκίνο έχουν βελτιωθεί ή και τα δύο. Το πρόγραμμα επιτήρησης, επιδημιολογίας και τελικών αποτελεσμάτων (SEER) του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου συλλέγει και αναφέρει πληροφορίες σχετικά με τους χρόνους επιβίωσης των ατόμων με καρκίνο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτές οι πληροφορίες μελετώνται για να διαπιστωθεί εάν η εύρεση καρκίνου νωρίς επηρεάζει τη διάρκεια ζωής αυτών των ανθρώπων.

Ορισμένοι παράγοντες μπορεί να κάνουν τους χρόνους επιβίωσης να μοιάζουν να γίνονται καλύτεροι όταν δεν είναι.

Αυτοί οι παράγοντες περιλαμβάνουν μεροληψία προθεσμίας , υπερβολική διάγνωση και υγιή προκατάληψη.

  • Μεροληψία προθεσμίας

Ο χρόνος επιβίωσης για ασθενείς με καρκίνο μετράται συνήθως από την ημέρα διάγνωσης του καρκίνου μέχρι την ημέρα που πεθαίνουν. Οι ασθενείς συχνά διαγιγνώσκονται αφού έχουν σημεία και συμπτώματα καρκίνου. Εάν μια εξέταση διαλογής οδηγεί σε διάγνωση προτού ο ασθενής έχει συμπτώματα, ο χρόνος επιβίωσης του ασθενούς αυξάνεται επειδή η ημερομηνία διάγνωσης είναι νωρίτερα. Αυτή η αύξηση του χρόνου επιβίωσης φαίνεται ότι οι ασθενείς που υποβάλλονται σε έλεγχο ζουν περισσότερο όταν αυτό δεν συμβαίνει. Αυτό ονομάζεται προκατάληψη χρόνου. Θα μπορούσε να είναι ότι ο μόνος λόγος που ο χρόνος επιβίωσης φαίνεται να είναι μεγαλύτερος είναι ότι η ημερομηνία διάγνωσης είναι νωρίτερα για τους ασθενείς που υποβάλλονται σε έλεγχο. Όμως οι ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε έλεγχο μπορεί να πεθάνουν ταυτόχρονα χωρίς τη δοκιμασία διαλογής.

  • Υπερδιάγνωση

Μερικές φορές, οι εξετάσεις διαλογής εντοπίζουν καρκίνους που δεν έχουν σημασία επειδή θα είχαν φύγει μόνοι τους ή ποτέ δεν προκάλεσαν συμπτώματα. Αυτοί οι καρκίνοι δεν θα είχαν βρεθεί ποτέ αν όχι για το τεστ διαλογής (για παράδειγμα, αξονική τομογραφία [CT] ). Η εύρεση αυτών των καρκίνων ονομάζεται υπερδιάγνωση. Η υπερδιάγνωση μπορεί να φαίνεται ότι περισσότεροι άνθρωποι επιβιώνουν από καρκίνο περισσότερο, αλλά στην πραγματικότητα, αυτοί είναι άνθρωποι που δεν θα είχαν πεθάνει από καρκίνο ούτως ή άλλως.

  • Υγιής προκατάληψη των σκηνών

Τα άτομα που επιλέγουν να κάνουν εξετάσεις ελέγχου είναι συχνά πιο ευαίσθητα στην υγεία από το ευρύ κοινό και τείνουν να κάνουν άλλες υγιείς επιλογές στη ζωή τους. Τα άτομα με καρκίνο πρώιμου σταδίου που εντοπίζονται με έλεγχο μπορεί να ζουν περισσότερο από τα άτομα που δεν υποβάλλονται σε έλεγχο. Μπορεί να ζήσουν περισσότερο λόγω των πλεονεκτημάτων του υγιεινού τρόπου ζωής τους παρά του ελέγχου. Αυτό μερικές φορές ονομάζεται υγιής προκατάληψη των σκηνών.

Πώς γίνονται οι δοκιμές διαλογής τυπικές δοκιμές;

ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

  • Τα αποτελέσματα από ερευνητικές μελέτες βοηθούν τους γιατρούς να αποφασίσουν πότε ένα τεστ διαλογής λειτουργεί αρκετά καλά για να χρησιμοποιηθεί ως τυπική δοκιμή.
  • Γίνονται διάφοροι τύποι ερευνητικών μελετών για τη μελέτη του προσυμπτωματικού ελέγχου του καρκίνου.
  • Οι ακόλουθοι τύποι μελετών χρησιμοποιούνται για τη λήψη πληροφοριών σχετικά με τις εξετάσεις διαλογής καρκίνου:
    • Τυχαίες ελεγχόμενες δοκιμές
    • Μη τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές
    • Μελέτες κοόρτης
    • Μελέτες περίπτωσης
    • Οικολογικές μελέτες
    • Γνώμες εμπειρογνωμόνων
  • Μελέτες διαλογής για καρκίνο μελετώνται σε κλινικές δοκιμές.

Τα αποτελέσματα από ερευνητικές μελέτες βοηθούν τους γιατρούς να αποφασίσουν πότε ένα τεστ διαλογής λειτουργεί αρκετά καλά για να χρησιμοποιηθεί ως τυπική δοκιμή.

Τα αποδεικτικά στοιχεία για το πόσο ασφαλή, ακριβή και χρήσιμα τεστ ανίχνευσης καρκίνου προέρχονται από κλινικές δοκιμές (ερευνητικές μελέτες με ανθρώπους) και άλλα είδη ερευνητικών μελετών. Όταν έχουν συγκεντρωθεί αρκετά στοιχεία που να δείχνουν ότι μια δοκιμή διαλογής είναι ασφαλής, ακριβής και χρήσιμη, γίνεται τυπική δοκιμή. Παραδείγματα εξετάσεων προσυμπτωματικού ελέγχου καρκίνου που κάποτε ήταν υπό μελέτη αλλά τώρα είναι τυπικές δοκιμές περιλαμβάνουν:

Γίνονται διάφοροι τύποι ερευνητικών μελετών για τη μελέτη του προσυμπτωματικού ελέγχου του καρκίνου.

Οι δοκιμές ανίχνευσης καρκίνου μελετούν νέους τρόπους εύρεσης καρκίνου σε άτομα πριν έχουν συμπτώματα . Οι δοκιμές διαλογής μελετούν επίσης εξετάσεις διαλογής που μπορεί να βρουν καρκίνο νωρίτερα ή είναι πιο ακριβείς από τις υπάρχουσες δοκιμές ή που μπορεί να είναι ευκολότερες, ασφαλέστερες ή φθηνότερες στη χρήση. Οι δοκιμές διαλογής έχουν σχεδιαστεί για να βρουν τα πιθανά οφέλη και πιθανές βλάβες των εξετάσεων διαλογής καρκίνου. Διαφορετικά σχέδια κλινικών δοκιμών χρησιμοποιούνται για τη μελέτη τεστ ελέγχου καρκίνου.

Τα ισχυρότερα στοιχεία για τον έλεγχο προέρχονται από έρευνα που διεξήχθη σε κλινικές δοκιμές. Ωστόσο, οι κλινικές δοκιμές δεν μπορούν πάντα να χρησιμοποιηθούν για τη μελέτη ερωτήσεων σχετικά με τον έλεγχο. Τα ευρήματα από άλλους τύπους μελετών μπορούν να δώσουν χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με το πόσο ασφαλείς, χρήσιμες και ακριβείς είναι οι εξετάσεις ελέγχου καρκίνου.

Οι ακόλουθοι τύποι μελετών χρησιμοποιούνται για τη λήψη πληροφοριών σχετικά με τις εξετάσεις διαλογής καρκίνου:

Τυχαίες ελεγχόμενες δοκιμές

Οι τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές παρέχουν το υψηλότερο επίπεδο αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με το πόσο ασφαλείς, ακριβείς και χρήσιμες εξετάσεις για τον έλεγχο του καρκίνου Σε αυτές τις δοκιμές, οι εθελοντές εκχωρούνται τυχαία (τυχαία) σε μία από τις δύο ή περισσότερες ομάδες. Στα άτομα σε μια ομάδα (η ομάδα ελέγχου ) μπορεί να δοθεί μια τυπική δοκιμή διαλογής (εάν υπάρχει) ή καμία δοκιμή διαλογής. Στα άτομα των άλλων ομάδων δίνεται η νέα δοκιμασία διαλογής. Τα αποτελέσματα των δοκιμών για τις ομάδες συγκρίνονται στη συνέχεια για να δουν αν η νέα δοκιμή διαλογής λειτουργεί καλύτερα από την τυπική δοκιμή και για να δούμε αν υπάρχουν επιβλαβείς παρενέργειες .

Η χρήση της πιθανότητας ανάθεσης ατόμων σε ομάδες σημαίνει ότι οι ομάδες θα είναι πιθανότατα παρόμοιες και ότι τα αποτελέσματα της δοκιμής δεν θα επηρεαστούν από ανθρώπινες επιλογές ή κάτι άλλο.

Μη τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές

Σε μη τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές , οι εθελοντές δεν εκχωρούνται τυχαία (τυχαία) σε διαφορετικές ομάδες. Επιλέγουν σε ποια ομάδα θέλουν να συμμετέχουν ή τους αναθέτουν οι αρχηγοί μελέτης. Τα στοιχεία από αυτόν τον τύπο έρευνας δεν είναι τόσο ισχυρά όσο τα στοιχεία από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές.

Μελέτες κοόρτης

Μια μελέτη κοόρτης παρακολουθεί μεγάλο αριθμό ανθρώπων με την πάροδο του χρόνου. Οι άνθρωποι χωρίζονται σε ομάδες, που ονομάζονται κοόρτες, με βάση το εάν είχαν ή όχι κάποια θεραπεία ή είχαν εκτεθεί σε ορισμένα πράγματα. Σε μελέτες κοόρτης, οι πληροφορίες συλλέγονται και μελετώνται μετά την εμφάνιση ορισμένων αποτελεσμάτων (όπως καρκίνος ή θάνατος). Για παράδειγμα, μια μελέτη κοόρτης μπορεί να ακολουθήσει μια ομάδα γυναικών που έχουν τακτικά τεστ Παπανικολάου και να τις χωρίσουν σε εκείνες που έχουν θετική δοκιμή για τον ιό του ανθρώπινου θηλώματος (HPV) και σε εκείνες που εξετάζουν αρνητικά για τον HPV. Η μελέτη κοόρτης θα δείξει πώς τα ποσοστά καρκίνου του τραχήλου της μήτρας είναι διαφορετικά για τις δύο ομάδες με την πάροδο του χρόνου.

Μελέτες περίπτωσης

Οι μελέτες περίπτωσης είναι σαν μελέτες κοόρτης αλλά γίνονται σε μικρότερο χρονικό διάστημα. Δεν περιλαμβάνουν πολλά χρόνια παρακολούθησης . Αντί να κοιτάζουν μπροστά στο χρόνο, κοιτάζουν προς τα πίσω. Σε μελέτες ελέγχου περιπτώσεων, οι πληροφορίες συλλέγονται από περιπτώσεις (άτομα που έχουν ήδη κάποια ασθένεια) και συγκρίνονται με πληροφορίες που συλλέγονται από μάρτυρες (άτομα που δεν έχουν την ασθένεια). Για παράδειγμα, μια ομάδα ασθενών με μελάνωμα και μια ομάδα χωρίς μελάνωμα μπορεί να ρωτηθούν για το πώς ελέγχουν το δέρμα τους για μη φυσιολογικές αναπτύξεις και πόσο συχνά το ελέγχουν. Με βάση τις διαφορετικές απαντήσεις από τις δύο ομάδες, η μελέτη μπορεί να δείξει ότι ο έλεγχος του δέρματός σας είναι ένα χρήσιμο τεστ διαλογής για τη μείωση του αριθμού των περιπτώσεων μελανώματος και των θανάτων από μελάνωμα.

Τα στοιχεία από μελέτες ελέγχου περιπτώσεων δεν είναι τόσο ισχυρά όσο τα στοιχεία από κλινικές δοκιμές ή μελέτες κοόρτης.

Οικολογικές μελέτες

Οι οικολογικές μελέτες αναφέρουν πληροφορίες που συλλέγονται σε ολόκληρες ομάδες ανθρώπων, όπως άτομα σε μία πόλη ή νομό. Οι πληροφορίες αναφέρονται για ολόκληρη την ομάδα και όχι για κανένα άτομο στην ομάδα. Αυτές οι μελέτες μπορεί να δώσουν κάποιες ενδείξεις σχετικά με το αν μια εξέταση διαλογής είναι χρήσιμη.

Τα στοιχεία από οικολογικές μελέτες δεν είναι τόσο ισχυρά όσο τα στοιχεία από κλινικές δοκιμές ή άλλους τύπους ερευνητικών μελετών.

Γνώμες εμπειρογνωμόνων

Οι γνώμες των εμπειρογνωμόνων μπορούν να βασίζονται στις εμπειρίες των γιατρών ή σε εκθέσεις επιτροπών ή επιτροπών εμπειρογνωμόνων. Οι γνώμες των εμπειρογνωμόνων δεν παρέχουν ισχυρές ενδείξεις σχετικά με τη χρησιμότητα των δοκιμών ελέγχου.

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο